паром на бурнай рацэ характарыстыка герояу (горава)

© 2012 «Культура». Зроблена  «Сайтекс»

41 (1063) / 13 - 20.10.2012г.

Толькi  гэтым нумары

Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета. Выдаецца з кастрычнiка 1991 г.

ПРА ГАЗЕТУПАДП¶СКА, РЭКЛАМАФОТАБЛОГ газеты «Культура»

НазадВерсiя для друкавання

Атар: Таццяна КОМАНАВА

На здымках: сцэны са спектакля.

Не саромеючыся падкрэсленага сентыменталзму сцэнчнай гсторы, рэжысёр прапановае нам цалкам аддацца рамантычнай стылстыцы аповеду. ¶ гэткая нанасць, нягледзячы на простасць  нават у чымсьц павярхонасць яго сстэмы мастацкх знака, знаходзць жывы водгук у сэрцах гледачо, якя лтаральна ручаям льюць слёзы над такой кароткай гсторыяй кахання галоных героя. На думку пастановачнай групы, гэта — важны  важк вынк яе работы: паказаць  даказаць сучасным людзям натуральнасць магчымасц,   першую чаргу не героя спектакля, а х — гледачо у зале, — аддавацца падобным эмоцыям без усякх акалчнасцей, шчыра  палка.

Мастак Святлана Макаранка водзць у спектакль вобраз караткевчаскага парома праз сцэнаграфю, якая яляе з сябе гэты самы паром, што адарвася ад бераго  хстаецца права-лева, бы трэсачка  вры, шукаючы для сябе якога-кольвечы апрышча. У гэткм жа “хсткм” тэмпарытме снуе  галоны герой спектакля Андрэй Грынкевч. У выкананн акцёра Юрася Гапеева ён — папрадзе рамантычны герой, як пакутуе ад адсутнасц моцных, сапрадных, жывых эмоцый. А кал х сустракае, то кдаецца  пачуцц, бы  вр з галавою. У адрозненне ад ¶рыны Горавай Алены Ганум, якая знаходзць для сваёй геран небанальныя рысы жаночай цнатлвасц ... абачлвасц  дачыненн да гэткх нястрымных пачуцця. Нягледзячы на знешнюю простасць, перад маладым акцёрам — выканацам роля галоных героя спектакля стаць надзвычай складаная для сённяшняга дня задача: засваенне стылстык рамантычнага тэатра, дзе традыцыйнай сцэнчнай псхалог адводзцца месца  дальнх шэрагах. Тут валадараць пачуцц  памкненн, а значыць,  акцёрск поспех шмат у чым залежыць ад таго, накольк кожнаму з выканаца удаецца рашыцца адмовцца ад звыклых для яго спосаба сцэнчных узаемаадносн  не “падсесц” на гульню  псхалагчны тэатр.

Спектакль пачынаецца з “ажывання” ц то старых студэнцкх фотаздымка, ц то старонак-люстрацый якогасьц падручнка па лтаратуры. Адна за другой “выявы” становяцца людзьм, настройваючы  гледачо на тое, што вось-вось мае ажыць ды набыць свой аб’ём  гсторыя, выкладзеная Караткевчам на гэткх жа “плоскх” старонках кнг.

Рэжысёр Мхась Краснабае не першыню звяртаецца да сцэнчнага васаблення творчай спадчыны знакамтага беларускага псьменнка. Гэтым разам ён абра не надта вядомы  шырокх колах раман Караткевча. ¶, у адрозненне ад ншых нсцэнрошчыка, якя  першую чаргу канцэнтруюць увагу на гстарычнай частцы твора — гсторы пра паром на бурнай рацэ, — угледзе у рамане папрадзе вечную для мастацтва тэму кахання — чуллвага, сентыментальнага, пранзлва-меладраматычнага, таго, што знмаецца на надматэрыяльны  надпобытавы зровень.

Нацыянальны акадэмчны драматычны тэатр мя Якуба Коласа прадстав гледачам чарговую прэм’еру — спектакль “Леанды не вернуцца на зямлю” паводле рамана Уладзмра Караткевча.

Караткевч на вцебскай сцэне

Паром для леанда

Культура - Паром для леанда